بقره : 164 . * ( « وَتَصْرِيفِ الرِّياحِ آياتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ » ) * جاثية : 5 . ( باد و باران در قرآن تأليف مهندس بازرگان ) . صرم : چيدن . بريدن . « صرمه صرما : قطعه بائنا - صرم النخل و الشجر : جزّه » . * ( « إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّها مُصْبِحِينَ » ) * قلم : 17 . قسم خوردند كه ميوه هاى باغ را وقت صبح بچينند . * ( « أَنِ اغْدُوا عَلى حَرْثِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صارِمِينَ » ) * قلم : 22 . صبح در كشت خويش باشيد اگر ميخواهيد بچينيد . شمشير را از آن صارم گويند كه برنده است . صَريم * ( « فَطافَ عَلَيْها طائِفٌ مِنْ رَبِّكَ وَهُمْ نائِمُونَ . فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ » ) * قلم : 19 و 20 . صريم بمعنى مصروم است : چيده شده و قطع شده . بشب و روز نيز صريم گويند كه هر يك از ديگرى قطع و بريده مىشود . ايضا شب تاريك و تل خاك كه از تل بزرگ جدا شده صريم گويند . در اقرب الموارد آن را زمين سياه كه هيچ چيز نمىروياند نيز گفته است . از همهء معانى مناسبتر معناى اخير است كه از اقرب نقل شد . زيرا در آيات بعدى هست كه اهل باغ چون آن را ديدند نشناختند و گفتند : راه گم كرده‌ايم اين نشان ميدهد كه باغ در اثر بلا به صورت زمين سياه بى علف در آمده بود و اگر فقط ميوه اش از بين ميرفت و مصروم ميشد اشتباه نمىكردند . معنى آيه چنين مىشود : در حالى كه آنها خفته بودند گردنده‌اى و بلائى از جانب پروردگارت به آن باغ دور زد و مانند زمين سوخته و بى علف گرديد . صعد : ( بر وزن فرس و عنق ) و صعود : بالا رفتن . « صعد فى السّلم صعدا و صعودا : ارتقى » . * ( « مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّه الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْه يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُه . . . » ) * فاطر : 10 . بعقيدهء الميزان ضمير * ( « يَرْفَعُه » ) * به الكلم راجع است و فاعل آن « العمل » مىباشد . يعنى : هر كه خواهان عزت است آن را از خدا بخواهد كه همهء عزّت مال